صِحاح ستّه
24 بازدید
تاریخ ارائه : 11/24/2012 11:58:00 AM
موضوع: رجال و تراجم

 صِحاح ستّه

 به شش عنوان از کتاب هاى حدیثى اهل سنّت، از این جهت که روایات آنها در مقایسه با سایر جوامع حدیثى اهل سنت از اعتبار و سندیت بیشترى برخوردارند، «صحاح ستّه»، اطلاق شده است که به ترتیب اعتبار عبارت اند از:

  . صحیح بخارى، تألیف محمد بن اسماعیل بخارى (متوفاى ۲۵۶ق)؛

  . صحیح مسلم، تألیف مسلم بن حجّاج قشیرى نیشابورى (متوفاى ۲۶۱ق)؛

  . سنن ابى داوود، تألیف سلیمان بن اشعث سجستانى (متوفاى ۲۷۵ق)؛

  . سنن نسائى، تألیف احمد بن شعیب نسائى(متوفاى ۳۰۳ق).

  . سنن تِرْمِذى، تألیف محمد بن عیسى ترمذى (متوفاى ۲۷۹ق)؛

  . سنن ابن ماجَه، تألیف محمد بن یزید بن ماجه قزوینى (متوفاى ۲۷۳ق)؛

از آن‏جا که سنن ابن ماجه در نگاه برخى عالمان اهل سنّت از نظر اعتبار و ارزش با پنج کتاب دیگر هم تراز نیست، برخى به جاى آن مُوَطَّأ مالک بن انس (متوفاى ۱۷۹ق) و برخى دیگر مُسْنَد دارمى (متوفاى ۲۵۵ ق) را از صحاح ستّه به شمار آورده‏ اند. به مجموعه کتاب هاى شش‏گانه یاد شده، به علاوه موطّأ مالک و مسند دارمى و مسند احمد بن حنبل (متوفاى۲۴۱ق)، «جوامع حدیثى اولیه اهل سنّت» یا «کتب تسعه» اطلاق شده است.