خطرمال اندوزی
28 بازدید
تاریخ ارائه : 2/26/2013 1:29:00 PM
موضوع: اقتصاد

دارایی و ثروت گرچه
در تأمین زندگی و رشد و تعالی انسان، سهم دارد، اگر نگاه به آن ابزاری نباشد و هدف
قرار گیرد مایهٴ سقوط آدمی و حرمان او از کمال و سعادت می‌شود، زیرا آسایش و آرامش
و جمال زندگی انسان در تجمّل مادّی نهفته نیست. او با قوه عاقله، حیات معقول را برگزیده
و خرد حکم می‏کند که انسان به گونه‌ای زندگی کند که آبرو و حیثیت او نزد خدا و اولیای
او محفوظ بماند. رفاه و راحتی واقعی در بی‏نیازی و عدم وابستگی به مال و دیگران است،
چنان‏که قرآن احساس بی‌نیازی آدمی به سبب برخورداری از مال را مذمت کرده، می‌فرماید:
انسان مرز خود را نمی‌شناسد و طغیان می‌کند؛ چرا که خود را از پروردگار خویش بی‌نیاز
می‌بیند: ﴿کَلاَّ إِنَّ الإِنْسانَ لَیَطْغىٰ ٭‏ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنىٰ﴾.

رسول خداصلی الله علیه وآله
فرمود: بر پیروانم
پس از خود، از سه چیز بیمناکم: ... .از جمله اینکه ثروت در میانشان فزونی یابد تا آنکه
به طغیان و ناسپاسی گرایند ؛ همچنین آن حضرت فرمود: عوامل نابودی زنان امتم در دو سرخ‌فام
است: طلا و لباس بدن‌نما، و نابودی مردان امتم در گریز از دانش‌اندوزی و گرایش به مال‌اندوزی
است.

امیرمؤمنان علیه السلام می‌فرماید: سه چیز فتنه‌اند...از جمله دوستی
درهم و دینار که تیر شیطان است ؛ همچنین آن حضرت می‌فرماید: خردمند را سزاست که خود
را از مستی مال (دلبستگی شدید به آن) نگه دارد؛ زیرا شمیم ناپاک آن عقل را می‌زداید
و از وقار و سنگینی آدمی می‌کاهد و همچنین
فرمود: بدانید فراوانی و انباشتگی ثروت مایه تباهی دین و قساوت دل‌ها می‌شود.

جمع بندی :در این روایات، مالدوستی
و دنیاطلبی سرزنش شده نه اصل مال، پس باید به مال و ثروت به عنوان وسیلهٴ تأمین زندگی(نگریست) نه هدف آن، و با آن نیاز‌های خود و دیگران را برطرف ساخت